Obserwatorium na Śnieżce zabytkiem

Nasza ‚blacha’ na tle pierwowzoru. Fot. Martyna Trzaska

Obiekt będący symbolem naszego Koła, obecny na naszych blachach od kilku dekad został wpisany do rejestru zabytków. Oznacza to, że „spodki” będą pod ochroną prawną i należy zachować ich kształt. Daje również nowe możliwości właścicielowi (IMGW) na pozyskiwanie środków na renowację.

W ostatnich latach budynek nie miał łatwo. Warunki na najwyższym szczycie Sudetów są wyjątkowo trudne, zwłaszcza ze względu na wiejące tam rekordowe wiatry. W 2009 doszło do katastrofy budowlanej, minionej zimy również groziło zerwanie poszycia talerzy. Od kilku lat nie działa również schronisko, a bufet otwarty był nieregularnie.

Budynek Wysokogórskiego Obserwatorium Meteorologicznego im. Tadeusza Hołdysa na Śnieżce stoi od 1974. Został zaprojektowany przez prof. Witolda Lipińskiego w formie trzech połączonych ze sobą brył w kształcie dysków (czasami nazywanych również talerzami lub spodkami, w związku z podobieństwem do latających talerzy). Przez jakiś czas stały dwa obserwatoria – nowe oraz stare poniemieckie. To drugie zostało ostatecznie rozebrane w 1989.

Otwarcie granic – Sudety ponownie dostępne w całości

Polski Rząd ogłosił zniesienie obowiązkowej kwarantanny dla osób przyjeżdżających zza granicy od 13 czerwca. Ważną kwestią są jednak obostrzenia z drugiej strony – do Niemiec obecnie można wjechać, jednak Republika Czeska już kilka dni temu zapowiedziała otwarcie granic na 15 czerwca. A więc w najbliższy weekend polski górołaz nie wybierze się jeszcze na Pradziada lub Velką Deštną.  Warto jednak śledzić rozwój wydarzeń, ponieważ Czesi mogą nagle przyspieszyć otwarcie granic w związku decyzją Polski (tak się stało np. z granicą austriacką).

źródła: novinky.cz, kancelaria PRM

 

Sucho w Sudetach, pożar w Masywie Ślęży

Długotrwała susza oraz brak opadów w ciągu ostatnich kilkunastu dni spowodowały dają o sobie znać. Jedynie w najwyższych częściach częściach gór jest wilgotno dzięki pozostałościom pokrywy śnieżnej, jednak poniżej tysiąca metrów jest bardzo sucho. Efektami tego są pożary. Pomimo znacznie mniejszej niż zwykle liczbie odwiedzających, pojawiły się pożary. Pali się Biebrzański Park Narodowy, dzisiaj pożar wystąpił także na zboczach Raduni, gdzie zapalił się hektar lasu. Sytuacja na szczęście jest już opanowana. Szczyt Raduni jest objęty rezerwatem przyrody i jest niedostępny dla turystów.

Ogień pojawił się również w okolicy zamku Książ w rezerwacie przyrody „Przełomy pod Książem” szybko udało się zlokalizować i opanować. Paliło się około 30 arów poszycia. Sytuacja jest opanowana.

1_image_big_gallery

Sudeckie Parki Narodowe otwarte

20 kwietnia przestał obowiązywać zakaz wejścia do lasu, Ministerstwo Środowiska umożliwiło również zdjęcie zakazu wejścia do parków narodowych. Można się także przemieszczać bez niezbędnej konieczności. W związku z tym oba sudeckie Parki Narodowej cofnęły decyzje o zamknięciu.

Park Narodowy Gór Stołowych – całkowite cofnięcie zakazu wejścia w celach turystycznych.

Karkonoski Park Narodowy – częściowe otwarcie, wyłączone z ruchu są

Z powodu ograniczeń w przekraczaniu granicy zamknięta jest Droga Przyjaźni – szlak czerwony, grzbietowy od Mokrej Przełęczy do Przełęczy Okraj wraz ze Śnieżką.
Z powodu ograniczeń epidemicznych zamknięty jest Wodospad Kamieńczyka, zamknięte są wiaty i strefy wypoczynku.
Z powodu zagrożenia lawinowego zamknięte są:
1) Szlak czerwony przez Kocioł Łomniczki (Kocioł pod Śnieżką);
2) Szlak żółty od schroniska Pod Łabskim Szczytem w stronę Śnieżnych Kotłów;
3) Szlak zielony od schroniska Pod Łabskim Szczytem;
4) Szlak niebieski na Śnieżkę (Droga Jubileuszowa);
5) Szlak żółty przez Biały Jar;
6) Szlak zielony od górnej stacji wyciągu na Szrenicę do skrzyżowania ze szlakiem czerwonym przy skałkach Trzy Świnki;
7) Szlak niebieski od Domku Myśliwskiego do schroniska Samotnia
Z powodów przyrodniczych, dla ochrony cietrzewi i sokołów wędrownych zamknięte są:
1) Szlak niebieski od Domku Myśliwskiego do Schroniska Samotnia,
2) Szlak zielony tzw. Ścieżka Nad Reglami od schroniska pod Łabskim Szczytem do Rozdroża pod Wlk. Szyszakiem,
3) Szlak żółty od schroniska pod Łabskim Szczytem w kierunku Śnieżnych Kotłów,
4) Szlak niebieski od Skalnego Stołu do Przełęczy Okraj,
5) Szlak zielony od Polany Bronka Czecha do szlaku czerwonego niedaleko Słonecznika.
Szlaki będą sukcesywnie otwierane kiedy ustąpią przyczyny ich zamknięcia.

źródła: PNGS, KPN

Działalność SKPS zawieszona

W związku z nadzwyczajną sytuacją, Studenckie Koło Przewodników Sudeckich zawiesza do odwołania wszelką działalność. Nie będą się odbywać wykłady na kursach, wyjazdy szkoleniowe, wieczorynki ani spotkania kołowe. W najbliższych dniach podejmiemy decyzję odnośnie rajdu na rozpoczęcie sezonu początkiem kwietnia.

Apelujemy o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa tak abyśmy jak najszybciej mogli powrócić do normalnego funkcjonowania.

Zarząd SKPS

Szczyt Śnieżki zamknięty!

Karkonoski Park Narodowy informuje:

W związku z zagrożeniem zerwania metalowego poszycia dachu górnego dysku budynku Wysokogórskiego Obserwatorium Meteorologicznego IMGW PIB na Śnieżce, w sytuacji utrzymującego się silnie wiejącego wiatru, oraz prognozowaną wichurą w nadchodzących dniach, od 17 lutego 2020 roku do odwołania wejście na szczyt Śnieżki jest zamknięte.

Warto pamiętać, że w marcu 2009 doszło do zerwania części konstrukcji obserwatorium.  Czeski park narodowy szlaków na szczyt nie zamknął, jednakże nie zaleca wycieczek na szczyt.

Współpraca SKPS i sklepów Skalnik

Miło nam oznajmić, że SKPS Wrocław nawiązał współpracę z siecią sklepów Skalnik, dzięki czemu nasi członkowie będą mogli korzystać z tańszych zakupów sprzętu i odzieży.
„Skalnik” to zresztą również epizod historii SKPS. Sklep został założony w 1993 przez Anię i Włodka Szczęsnych (przez kilka lat nawet kierowali Kołem), a nazwę wymyślił kolega z również z SKPS. Obecnie sklepem zajmuje się kolejne pokolenie rodziny.
A tak Skalnik reklamował się w naszym satyrycznym pisemku „Biustonosz” z 1995 roku… To były czasy 😀

Istotne zmiany dla polskich przewodników pracujących na Słowacji

Departament Turystyki w Ministerstwie Rozwoju poinformował nas o zmianach istotnych dla przewodników górskich chcących legalnie pracować na Słowacji. Do tej pory, każdy przewodnik górski mógł wystąpić o Europejską Legitymację Zawodową, która była wydawana po przedłożeniu dokumentów poświadczających posiadane kwalifikacje w Polsce. Ten stan prawny nie podobał się słowackim przewodnikom zrzeszonym w Narodnej Asociaci Horskych Vodcov,  będącej członkiem IVBV/UIAGM/IFMGA. Po zmianach, kwalifikacje polskich przewodników mają być sprawdzone na podstawie programu odbytego kursu. Jednak weryfikację będzie przeprowadzać nie słowacki urząd, ale właśnie NAHV. W dokumentach pojawił się już zapis, że zwolnieni z konieczności weryfikacji będą przewodnicy legitymującymi się członkostwem w IVBV (w Polsce licencja ta nie ma żadnej mocy i nie uprawnia do prowadzenia klientów). Powstała zatem sytuacja monopolu na uprawnienia dla jednej tylko organizacji.

Jako SKPS liczymy na to, że zmiany w polskim przewodnictwie górskim nie pójdą tą drogą. Obcokrajowcy chcący oprowadzać w Polsce mogą to robić legalnie po weryfikacji, jednak decydują o tym Urzędy Marszałkowskie, a nie stowarzyszenia przewodnickie.

Poniżej zamieszczamy otrzymany komunikat ze szczegółowymi informacjami.

KOMUNIKAT O ZMIANACH

Nowy Zarząd SKPS

Wczoraj (4 grudnia) odbyło się we Wrocławiu Walne Zebranie SKPS. Po chwilowym oczekiwaniu na kworum udało się otworzyć zebranie (ostateczna frekwencja 53%). Ustępujący Zarząd na czele z prezesem Tomkiem Deroniem przedstawił sprawozdanie z działalności w ubiegłych dwóch latach. Walne Zebranie udzieliło zarządowi absolutorium, po czym przystąpiono do wyborów nowych władz Koła: prezesa, zarządu i komisji rewizyjnej. Oto rezultaty:

Prezes:
Marcin Winkiel

Zarząd:
Monika Szyrmer
Mariola Borecka
Tomasz Garpiel
Artur Urban
Tomasz Deroń
Tomasz Dudziak

Komisja Rewizyjna:
Gracja Bober
Anna Krygicz
Krzysztof Borkowski

Członkowie Koła w najbliższych dniach otrzymają protokół Walnego Zebrania oraz głosowań
kilka fotek z zebrania (Artur Urban i Mariola Borecka)

 

Będzie Grupa Sudecka GOPR

Z dniem 1 stycznia 2020 roku Grupa Wałbrzysko-Kłodzka GOPR zmienia oficjalnie nazwę na Grupa Sudecka. W ten sposób następuje powrót do dawnej nazwy, która funkcjonowała do 1976r.

Ze strony grupy *jeszcze” WK GOPR:
„Decyzją nadzwyczajnego ogólnego zebrania członków Grupa Wałbrzysko-Kłodzka GOPR z dniem 1 stycznia 2020 r. zmienia nazwę na Grupa Sudecka GOPR. „Obecnie funkcjonująca nazwa bardzo nieprecyzyjnie wskazuje teren działania naszej grupy. Poprzez zamianę nazwy w  sposób jednoznaczny określimy naszą przynależność terytorialną i górski charakter naszej służby. Wzmocnimy również wizerunek GOPR w Sudetach Środkowych i Wschodnich.” – podkreśla Łukasz Felcenloben, członek zarządu grupy.
„Po ponad 40 latach przerwy wracamy do historycznej nazwy, która obowiązywała do 1976 r., kiedy to nastąpił podział na Grupę Wałbrzysko-Kłodzką i Grupę Karkonoską GOPR. W pewnym sensie wracamy więc do naszych korzeni. Ponadto, podobnie jak inne grupy regionalne GOPR, znów mamy w nazwie pasmo gór, w których działamy.” – stwierdza naczelnik grupy Łukasz Pokorski.
Grupa Wałbrzysko-Kłodzka/Sudecka działa na obszarze Sudetów Środkowych i Wschodnich obejmujących: Góry Kamienne (Góry Krucze, Czarny Las, Pasmo Lesistej i Góry Suche), Góry Wałbrzyskie, masyw Ślęży, Góry Sowie, Bardzkie, Stołowe, Orlickie, Bystrzyckie, masyw Śnieżnika, Góry Złote i Góry Opawskie. Grupa działa na terenie 2400 km2, sprawując opiekę nad 1600 km siecią szlaków turystycznych. W rejonie tym znajduje się Park Narodowych Gór Stołowych, Park Krajobrazowy Sudetów Wałbrzyskich, Książański Park Krajobrazowy, Park Krajobrazowy Gór Sowich, Ślężański Park Krajobrazowy oraz Śnieżnicki Park Krajobrazowy. Ponad stu ratowników ochotników oraz czternastu ratowników zawodowych pełni dyżury w 4 stacjach ratowniczych – stacji centralnej w Wałbrzychu oraz stacjach w Sokolcu, Zieleńcu i Międzygórzu, a w sezonie zimowym również w dodatkowych stacjach i punktach ratunkowych zlokalizowanych przy kompleksach narciarskich. Na terenie działania grupy znajduje się kilkanaście ośrodków narciarskich, w tym jedne z największych w Polsce zlokalizowane w Czarnej Górze i Zieleńcu. W 2018 roku ratownicy grupy działając we górach i na zorganizowanych terenach narciarskich wzięli udział w 1385 akcjach ratowniczych niosąc pomoc blisko 1500 osobom.”
źródło: GOPR

Walne Zebranie członków SKPS Wrocław

Na podstawie § 10 statutu SKPS Wrocław, Zarząd Koła zwołuje

Walne Zebranie

członków stowarzyszenia Studenckie Koło Przewodników Sudeckich.

Na zebraniu zostanie przedstawione sprawozdanie ustępującego Zarządu oraz wybrane zostaną nowe władze stowarzyszenia.

Walne zebranie odbędzie się w środę, 4 grudnia o godzinie 19:00 w sali IV Instytutu Nauk Geologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego przy ul. Cybulskiego 30 we Wrocławiu.

Program Walnego Zebrania:

1. Otwarcie zebrania
2. Stwierdzenie ważności zebrania, wymagana min. połowa członków. W przypadku braku kworum rozwiązanie zebrania.
3. Wybór przewodniczącego i sekretarza zebrania
4. Wybór komisji skrutacyjnej
5. Sprawozdanie ustępującego zarządu z działalności w latach 2018-2019
6. Głosowanie nad absolutorium dla ustępującego Zarządu
7. Wybór nowych władz SKPS:
a. Zgłaszanie kandydatur na stanowisko prezesa SKPS
b. Krótka prezentacja kandydatów
c. głosowanie
d. zgłaszanie kandydatów do zarządu SKPS
e. głosowanie
8. Dyskusja nad działalnością SKPS i kierunku rozwoju
9. Wolne wnioski
10. Zamknięcie zebrania

Nowe drogowe przejście graniczne w Górach Stołowych

Przed paroma dniami oddano do użytku nowe drogowe przejście graniczne Machovska Lhota – Ostra Góra. W ostatnich miesiącach miały miejsce duże remonty dróg, będące częścią transgranicznych projektów. Przejście było do dyspozycji turystów pieszych, natomiast po remoncie mogą tam również jeździć samochody osobowe. W ten sposób znacząco skróci się czas przejazdu z Karłowa Do Machova. Mimo że obie miejscowości dzieli zaledwie 5 km w linii prostej, to samochodem trzeba było jechać aż przez Nachod nadrabiając ponad 30km.

Przeciwko nowemu przejściu byli mieszkańcy Machova, którzy obawiają się znaczącego wzrostu ruchu przez ich miejscowość.

źródło

Stanowisko SKPS w sprawie ewentualnych zmian w polskim modelu przewodnictwa górskiego

W związku z planowanymi zmianami w modelu przewodnictwa górskiego w Polsce,  my, przewodnicy górscy sudeccy zrzeszeni w Studenckim Kole Przewodników Sudeckich we Wrocławiu chcieliśmy wyrazić nasze stanowisko w sprawie ewentualnych zmian. Nasze Koło istnieje od ponad 60 lat i kontynuuje tradycje przedwojennego lwowskiego Akademickiego Klubu Turystycznego założonego przez dra Mieczysława Orłowicza. Od lat organizujemy kursy przewodnickie dostarczając nowych kadr turystyce i promując turystykę górską. Wielu z naszych członków zawodowo zajmuje się tylko przewodnictwem, więc ewentualne zmiany mogą mieć duży wpływ na realia pracy.

Po spotkaniu i dyskusji uważamy że:

Uprawnienia przewodnika sudeckiego, beskidzkiego i tatrzańskiego III klasy muszą zachować górski charakter. Na terenie tych uprawnień działa Górskie/Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe i turystyka tutaj ma górski charakter niezależnie od oczekiwań rynku turystycznego.

Zwykły przewodnik turystyczny będzie nieprzystosowany do pracy w takich warunkach.

Jednocześnie uważamy, że w trakcie szkolenia należy większy nacisk postawić na kwestie techniczne przewodnictwa górskiego, nawet jeżeli nie będą miały one zastosowania w codziennej pracy przewodnika sudeckiego czy beskidzkiego. Dadzą mu one jednak pełniejszy ogląd na sytuację i pozwolą na lepsze zachowanie w sytuacja wyjątkowych. Kursy przewodnickie organizowane przez SKPS Wrocław już teraz zawierają praktyczne szkolenia w kwestii terenoznawstwa, survivalu, działania w warunkach zimowych i w terenie lawinowym czy pierwszej pomocy w warunkach górskich. Opcjonalnie nasi kursanci uczą się też wspinaczki i narciarstwa. Według nas powinno to być standardem na każdym kursie przewodnickim.

Podstawową rolą przewodnika górskiego jest zadbanie o bezpieczeństwo turystów, niezależnie od pasma górskiego w którym się znajduje. Dlatego też nie uważamy za konieczne utrzymywania dotychczasowego podziału terenowego dla przewodników górskich. Przewodnik górski jednak nie powinien oczekiwać, że jego jedyną rolą będzie dopilnowanie aby wszyscy bezpiecznie dotarli do celu, powinien być przygotowany w kwestii lokalnej przyrody, specyficznych warunków oraz dziedzictwa historycznego i kulturowego. Naszym zdaniem nie ma potrzeby wpisywania krajoznawstwa w odgórne programy szkoleń, jednak organizatorzy szkoleń przewodnickich powinni umożliwić kursantom zdobycie tej wiedzy zależnie od oczekiwań lokalnego rynku turystycznego.

Program szkoleń przewodników górskich należy zaplanować tak, aby wszyscy przewodnicy górscy mogli swobodnie pracować również za granicą na podstawie Europejskiej Karty Profesjonalisty (EPC). Nie należy ograniczać pojęcia przewodnika górskiego (również w międzynarodowym znaczeniu) jedynie do technicznych przewodników wysokogórskich.

Naszym zdaniem, polski model przewodnictwa górskiego powinien honorować uprawnienia nabyte w trakcie szkoleń w organizacjach zrzeszonych w międzynarodowych federacjach przewodnickich, tj. UIMLA oraz IVBV/UIAGM/IMGA. Każdy podmiot który będzie spełniać odpowiednie normy i uzyska akredytację odpowiednich urzędów, powinien móc organizować szkolenia. Nie może natomiast być mowy o monopolu na nadawanie uprawnień przewodnika górskiego lub wysokogórskiego dla jakiejkolwiek organizacji. Wszystkie podmioty powinny działać na tych samych i przejrzystych zasadach.

Certyfikacja, tj. nadawanie uprawnień przewodnika górskiego powinna pozostać w rękach państwowych, najlepiej w samorządach. Nie należy tego cedować na organizacje szkolące, ponieważ może to doprowadzić do patologii i nieobiektywności w trakcie egzaminowania. Należy natomiast zlikwidować skomplikowaną procedurę uzyskania uprawnień przewodnickich na podstawie EPC (obecnie obcokrajowiec najpierw musi wnioskować o EPC w Polsce i dopiero na jej podstawie prosić odpowiedni Urząd Marszałkowski o nadanie uprawnień). Samo uzyskanie EPC w Polsce powinno umożliwić legalną działalność dla przewodnika-obcokrajowca.

Uważamy, że obecny podział przewodnictwa sudeckiego i beskidzkiego na trzy klasy jest pozbawiony sensu i tworzący absurdalne sytuacje. Przewodnik górski (po odpowiednim przygotowaniu) powinien móc prowadzić wszędzie tam, gdzie nie zakazują tego inne przepisy (np. ochrony przyrody) oraz w każdych warunkach.

Doskonalenie zawodowe dla przewodników górskich jest konieczne. Należałoby jednak ustalić jego odpowiednią formę i warunki przedłużania licencji. Każdy przewodnik górski powinien co jakiś czas przechodzić różnego rodzaju szkolenia przypominające i doskonalące.

Mamy nadzieję, że nasza opinia będzie miała wpływ na ulepszenie systemu przewodnictwa górskiego w Polsce oraz pozwoli nam z powodzeniem pracować również za granicą.